piątek, 4 września 2015

Czy możecie gości weselnych nakłonić do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli.

Piątek

Dzisiejsze czytania: Kol 1,15-20; Ps 100,1-5; J 8,12; Łk 5,33-39

(Łk 5,33-39)
Faryzeusze i uczeni w piśmie rzekli do Jezusa: Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, tak samo uczniowie faryzeuszów; Twoi zaś jedzą i piją. Jezus rzekł do nich: Czy możecie gości weselnych nakłonić do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli. Opowiedział im też przypowieść: Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki i samo wycieknie, i bukłaki się zepsują. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego wina, nie chce potem młodego - mówi bowiem: Stare jest lepsze.

Sprawa postów była tematem spornym...uczniowie Jana pytali: dlaczego my i uczniowie faryzeuszów poszczą...a Twoi Jezu uczniowie nie...Jakby post miał wszystko rozwiązywać... Czy możecie gości weselnych nakłonić do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli. Tak odpowiada Jezus....A co to dla nas znaczy?
Czy post naprawdę jest ważny? Jest...I przyznaję, że mnie pomaga w rozwoju duchowym...
Ale post nie jest istotą wiary...Nie jest fundamentem wiary...Nie można z postu zrobić filaru życia duchowego...jedynej drogi do zbawienia...Bo jedyną drogą do zbawienia jest Jezus Chrystus...
Czytamy: "Nie ma w żadnym innym zbawienia"... Jezus jest Panem Młodym...
Będąc Jego uczniami uczestniczymy w uczcie weselnej...kiedy uznajemy Go swoim Zbawicielem i Panem, trwamy w radości...i nie mamy powodu do postu....Powodem do postu...powodem do smutku....jest odłączenie od Jezusa... Grzech...utrata łaski uświęcającej...wtedy mamy powody do pokutowania, do smutku, do postów. Wtedy "zabierają nam pana młodego"....a raczej sami go zostawiamy... Ale zawsze możemy wrócić...i znów trwać w tej radości...

Jezus przytacza przypowieść o przyszywanej łacie...i o bukłakach i winie.
W oczy rzuca się zestawienie: stare i nowe...Nie przyszywamy nowej łaty do starego ubrania.
Nie wlewamy młodego wina do starych bukłaków....Jak to rozumieć?
Chrystus przychodząc na świat wnosi nową jakość...On obala te wszystkie sztywne rytuały, jakie narosły przez kilka tysięcy lat modyfikowania Prawa i dostosowywania go "pod siebie". Faryzeusze doszli do takich absurdów, że z Dziesięciu Słów...z Dekalogu...zrobili ogromny zbiór nakazów i zakazów...gdzie większą część stanowiły zakazy...Jezus odrzuca takie prawo...On przyszedł wypełnić Boże Prawo...i ustanowić Nowe Prawo...które streszcza się w zdaniu: "miłujcie się wzajemnie". Nie można zatem trzymać się starych rytuałów, sztywnych zasad...nie można tkwić w letargu swoich przyzwyczajeń i jednocześnie podążać za Jezusem...Taka postawa będzie jak lanie młodego wina do starych bukłaków...
Wiadomo...w młodym winie ciągle zachodzą procesy fermentacji...dlatego rozrywa stare bukłaki.
Tak samo jest z nauką Jezusa....Ona wprowadza w życie rewolucję...
Zatem, kiedy decydujemy się na przyjęcie jej...nie możemy już dłużej tkwić w tym wszystkim, co stare.

Jeżeli chcemy iść za Jezusem, ale jednocześnie nie chcemy rezygnować z naszego starego życia...
naszych przyzwyczajeń i tego wszystkiego z czym w sumie nam całkiem dobrze. Jeżeli tak dobrze się zabunkrowaliśmy i nam cieplutko w przysłowiowe "cztery litery", bądźmy pewni, że Dobra Nowina, z którą przychodzi do nas Jezus, narobi sporego zamieszania...pomiesza nam szyki...zrobi bałagan w naszym sterylnym, poukładanym życiu...życiu odmierzonym od linijki i uprasowanym na kantkę.

Ewangelia niesie z sobą niesamowitą energię...
To nie jest coś, co przyjmujesz i masz spokój na "x" lat...Ale coś, co nieustannie w Tobie "buzuje".
Tak jak reakcje chemiczne, które zachodzą w młodym winie, rozsadzają stare, zbutwiałe bukłaki...
tak samo Dobra Nowina...rozsadza Twoje stare schematy myślowe...i może doprowadzić do katastrofy.

Często wielu ludzi załamuje się...bo przecież nie można stale stać w rozkroku...
nie można być jednocześnie dobrym chrześcijaninem...i dobrym człowiekiem "z tego świata".
Te wartości wzajemnie się gryzą...i prędzej czy później taki człowiek nie wytrzymuje...
wino się rozlewa...robi się większe przedarcie...
człowiek wraca do starego życia...jeszcze bardziej oddalając się od tego, co niesie Dobra Nowina.

Ale ta przypowieść pada w kontekście pytania o posty...To znaczy, że starym życiem są również stare zasady...Prawo, które ustalili uczeni w Piśmie...w tych prawach zawarte były właśnie zasady postów...
ale i wielu innych zwyczajów, które tak naprawdę były tylko tradycją...a w żaden sposób nie zbliżały do Boga...A my? Czy my nie patrzymy na wiarę przez pryzmat tradycji?
Czy ważne dla nas są posty, majówki, koronki, nowenny? Czy może doświadczenie żywego Boga?

Jeżeli nasza wiara wynika wyłącznie z tego, że ojciec wierzył, dziadek wierzył...i pradziadek też...
to staniemy się niewolnikami tradycji...Jeżeli zaś nasza wiara jest doświadczeniem...i autentycznym przeżywaniem bliskości z Bogiem...to wtedy jesteśmy jak młode wino...



czwartek, 3 września 2015

Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci.

Czwartek

Wspomnienie św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła

Dzisiejsze czytania: Kol 1,9-14; Ps 98,2-6; Mt 4,19; Łk 5,1-11

(Łk 5,1-11)
Gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret - zobaczył dwie łodzie, stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy. Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów! A Szymon odpowiedział: Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci. Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na współtowarzyszy w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały. Widząc to Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny. I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił. I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.

Dziś, w czasie moich rozmyślań, chcę się zatrzymać na fragmencie z Ewangelii wg św. Łukasza, w którym czytamy o cudownym połowie ryb i powołaniu pierwszych apostołów. Jezus, w czasie swojego nauczania, dotarł do jeziora Genezaret. Wokół niego gromadził się tłum. Zaczął, więc nauczać tłumy...a kiedy skończył mówić poprosił Szymona-Piotra by zarzucił sieci na połów.
Szymona musiała zaskoczyć ta prośba. Był przecież doświadczonym rybakiem. Łowił przez całą noc - bezskutecznie. A tu - nagle - Nauczyciel poleca mu zarzucać sieci...Dziwne to było polecenie wypowiedziane z ust - jak laika, który niewiele miał wspólnego z rybołówstwem. 
Mówi zatem: Mistrzu całą noc pracowaliśmy i nic nie złowiliśmy, ale na Twoje słowo zarzucę sieci.
Szymon widział, jakich cudów dokonał Jezus...uzdrowił jego teściową, uwolnił opętanego od złego ducha. Widział, że Nauczyciel jest Mężem Bożym. Pojawiła się iskierka wiary...a może warto zaryzykować... może warto spełnić Jego zalecenie, choć przecież On nigdy nie był rybakiem, więc nie zna tajników łowienia ryb...ta decyzja Szymona...wynikająca z jego wiary i zaufania do Jezusa...zaowocowała obfitym połowem.
To zdarzenie wprawia w zdumienie wszystkich rybaków, którzy pracowali akurat nad jeziorem...
Szymon mówi: Odejdź ode mnie Panie, bo jestem człowiek grzeszny...A Jezus - powołuje go na swojego ucznia mówiąc: nie bój się - odtąd ludzi będziesz łowił....To jedno zdanie sprawia, że prosty rybak staje się uczniem Chrystusa. Zostawia swoje dotychczasowe życie i rusza w nieznane...by...łowić ludzi...

Jaka nauka płynie z tego fragmentu dla nas? 
Czasami znajdujemy się w sytuacji totalnego zniechęcenia swoimi porażkami w życiu prywatnym albo zawodowym. Wydaje się, że znikąd nie będzie dla nas ratunku...załamujemy się, denerwuje nas ta sytuacja.
Czujemy, że wypalamy się...A potrzeba tak niewiele....Wystarczy zaprosić Jezusa do tej trudnej sytuacji.
I zdać się na Niego. Może się okazać, że Jego pomoc, Jego wskazówki mogą wydać nam się dziwne, być może nawet absurdalne...Może się okazać, że zaproszenie Jezusa do swoich problemów, do swoich trudnych spraw...do swojej pokręconej historii życia, będzie wiązało się ze sporą rewolucją w życiu...
Może będzie się wiązało z narażeniem się na śmieszność...na niezrozumienie otoczenia...
Ale...musimy uwierzyć, że zdanie się na Jezusa nigdy nie kończy się fiaskiem....
Możemy być pewni, że odniesiemy duży sukces, kiedy tylko z sercem pełnym wiary posłuchamy tego, co mówi nam Jezus...i wcielimy Jego pomysły w swoje życie....Szymon zdecydował się raz jeszcze wypłynąć na głębię...podjąć ryzyko...zarzucić sieci...i opłacało się. Wyciągnął mnóstwo ryb...i musiał prosić o pomoc przyjaciół z drugiej łodzi....Zatem i nas czekają takie sytuacje...
potrzeba tylko powtarzać słowa Szymona-Piotra: Na Twoje słowo Panie zarzucę sieci.

środa, 2 września 2015

On stanąwszy nad nią rozkazał gorączce, i opuściła ją.

Środa

Dzisiejsze czytania: Kol 1,1-8; Ps 52,10-11; Łk 4,18; Łk 4,38-44

(Łk 4,38-44)
Po opuszczeniu synagogi w Kafarnaum Jezus przyszedł do domu Szymona. A wysoka gorączka trawiła teściową Szymona. I prosili Go za nią. On stanąwszy nad nią rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz też wstała i usługiwała im. O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich. Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: Ty jesteś Syn Boży! Lecz On je gromił i nie pozwalał im mówić, ponieważ wiedziały, że On jest Mesjaszem. Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich. Lecz On rzekł do nich: Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo na to zostałem posłany. I głosił słowo w synagogach Judei.

Teściową Szymona trawiła teściową...My również mamy swoje "gorączki".
Mamy swoje ograniczenia...niektóre z nich wręcz zwalają nas z nóg.
Ale Jezus jest blisko...Trzeba Go tylko zaprosić do swojego domu.

Jezus uzdrawia teściową...a ona zaraz wstaje i usługuje im...usługuje Jezusowi i uczniom.
To także jest nam znane...wielu z nas nie lubi służyć...woli kiedy to im się służy.
Koło chorej teściowej wszyscy się krzątali...usługiwali jej...bo taka biedna, chora, słaba...
Podobnie my...ograniczeni problemami...pokonani przez trudy życia...
mamy ochotę położyć się...a wszyscy niech skaczą koło nas...i nam pomogą...

Kiedy Jezus interweniuje wszystko się zmienia...i człowiek, któremu służono...zaczyna służyć.
Człowiek, który tylko brał...zaczyna dawać...
A człowiek, który tylko jadł i pił...zaczyna karmić...

Ten cud...który dokonał się w domu Szymona...w życiu teściowej...
sprowadza swego rodzaju lawinę...Do Jezusa zaczynają ciągnąć tłumy.
A On uzdrawia wszystkich...nie robi żadnego wyjątku.

I na koniec ostatnia myśl...Ta, która znalazła się w tytule...
Ale spójrzmy na kontekst...Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich. Lecz On rzekł do nich: Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo na to zostałem posłany. I głosił słowo w synagogach Judei. 

1. Jezus wyszedł na miejsce pustynne...także i my potrzebujemy w swoim życiu pustyni.
Momentu wyciszenia...nie można ciągle biec, nie można pracować na wysokich obrotach.
2. Tłumy szukały Go...a potem chciały Go zatrzymać. To naturalne...my też chcielibyśmy zatrzymać Jezusa. I często zdarza nam się tak robić...Kiedy doświadczymy Jego zbawienia w naszym życiu, chcielibyśmy celebrować to wydarzenie...cieszyć się nim...w zaciszu swoich czterech ścian...
3. Jezus mówi: Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo na to zostałem posłany. Jezus nie został posłany tylko do mnie...czy tylko do Ciebie...ale do wszystkich.
Jego zbawienie jest powszechne...dla każdego...On został posłany po to by głosić Dobrą Nowinę wszędzie...a nie tylko w jednym konkretnym miejscu...czy czasie.

Nam się może czasem wydawać...że Jezus jest tylko dla nas...OK...
w pierwszej kolejności jest On MOIM Panem i Zbawicielem...dla Ciebie jest TWOIM Panem i Zbawicielem...ale nie możemy zamykać się w tym schemacie...ale musimy Go nieść...Iść z Nim.
Wszędzie...do naszych środowisk...do naszych znajomych...i w ogóle...
Bo inaczej będziemy blokować rozprzestrzenianie się Dobrej Nowiny...

wtorek, 1 września 2015

Cóż to za słowo? Z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą.

Wtorek

Wspomnienie bł. Bronisławy, dziewicy

Dzisiejsze czytania: 1 Tes 5,1-6.9-11; Ps 27,1.4.13-14; Łk 7,16; Łk 4,31-37


(Łk 4,31-37)
Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy. A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy; Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boży. Lecz Jezus rozkazał mu surowo: Milcz i wyjdź z niego! Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego nie wyrządzając mu żadnej szkody. Wprawiło to wszystkich w zdumienie i mówili między sobą: Cóż to za słowo? Z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą. I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.

 Dzisiejszy fragment Ewangelii przenosi nas do Kafarnaum. W przeciwieństwie do rodzinnych stron, tutaj Jezus zostaje dobrze przyjęty. Zresztą gdybyśmy prześledzili Ewangelie, zauważymy, że Chrystus często odwiedza to miasto...Kiedy naucza w synagodze, wszyscy zdumiewają się Jego nauką, gdyż jest pełna mocy. Łatwo jest odróżnić typowego nauczyciela od Jezusa...Właśnie to nauczanie z Mocą jest zasadniczą różnicą. W innym z fragmentów czytam: Uczył ich jak ten, który ma władzę, nie jak uczeni w Piśmie.
Zatem jak uczyli uczeni w Piśmie? Być może jak wielu współczesnych nauczycieli...
Prowadzili wykłady. Stawiali się na pozycji wyroczni, która potrafi odpowiedzieć na każde pytanie i wyjaśnić wszystkie dylematy. Może żonglowali cytatami z ksiąg prorockich, wymyślając przy tym własne, wyssane z palca interpretacje. No i przede wszystkim jedno mówili, drugie robili...ludzie - wbrew pozorom osób, które trzymają stery władzy - nie są tacy głupi, na jakich wyglądają. Potrafią odróżnić cynika, populistę i mędrka...od prawdziwego autorytetu....prawdziwego nauczyciela...
Stąd też fascynacja osobą Jezusa...bo Jego nauka miała moc...dlaczego?
Dlatego, że wiedzę czerpał "u Źródła". Powiedział przecież: "Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł." Ludzie widzą, że On wie, o czym mówi...i jest przy tym autentyczny. W Jezusie nie ma cienia obłudy...On nie musi udowadniać nikomu swojej mądrości...ani popisywać się wiedzą...Nie musi stawiać się na wyżynach i z pogardą patrzeć na prosty lud...Tak postępowali nauczyciele Izraela...którzy może mieli wiedzę, ale nie mieli Mocy...

To jednak nie koniec Ewangelii na dziś...w synagodze znajduje się człowiek opętany. Z tego fragmentu, łatwo wywnioskować, że bycie opętanym nie wyklucza możliwości przyjścia do świątyni...
Być może człowiek ten chronił się w synagodze przed atakami złego ducha...wychodził z założenia, że Domu Bożym nie spotka go nic złego. Tym razem jednak szatan zamanifestował swoją obecność w synagodze.
Ta manifestacja została spowodowana obecnością Jezusa...Zaczął on krzyczeć wniebogłosy; Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boży.
Zły duch wie z kim ma do czynienia...wie kim jest ten tajemniczy nauczyciel, który naucza z mocą. Jezus jednym zdaniem ucisza go i wyrzuca z tego człowieka...Cała synagoga jest zdumiona...i wszyscy pytają się
Cóż to za słowo? Z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą.
Lud był zdziwiony, gdy Jezus nauczał...to nauczanie zostało przerwane przez manifestację szatana.
Z pewnością obecnych w synagodze musiał przerazić widok człowieka, który zostaje z wielką siłą rzucony na środek, ale nic mu się nie dzieje...wielu może zadawało sobie pytania, czy ktoś może przeciwstawić się takiej sile złego...do tego jeszcze te krzyki: Jezusie z Nazaretu, wiemy kim jesteś...
I właśnie wtedy Jezus pokazuje, że Jego nauka z mocą jest silniejsza niż najpotężniejsza manifestacja demona. Ludzie obecni w synagodze byli zdumieni tym, co zobaczyli...Na pewno byli tam obecni również uczeni w Piśmie. Oni musieli zdawać sobie sprawę z tego, że takich cudów może dokonywać jedynie sam Bóg. Ale jednak nie dostrzegli...nie domyślili się kim jest Jezus...po prostu rozpowiadali wszędzie o niecodziennym zjawisku, którego byli świadkiem...o tym, że tajemniczy nauczyciel, który tłumaczy Pismo inaczej niż faryzeusze, z mocą...dokonał w synagodze niesamowitego cudu...uwolnił człowieka spod władzy demona.

A jak jest z nami? Czy my również rozgłaszamy wszędzie o cudach dokonywanych przez Jezusa?
Wielu z nas z pewnością wierzy, że Jezus jest Mesjaszem...spora część przyjęła Go jako Pana i Zbawiciela.
Ale czy głosimy te cuda, które dokonuje w naszym życiu?
A może nie dostrzegamy tego?
wiele mówi się o potężnej manifestacji siły złego...Słyszymy o tym, że Kościół powołał wielu nowych egzorcystów. Czytamy artykuły o zagrożeniach duchowych, inwazji neopogaństwa...
Ludzie cierpią uwikłani w grzechy swoje lub swoich bliskich. Tak często narzekamy, że władza walczy z Kościołem, że forsowane są ustawy godzące w moralność chrześcijańską...owszem ja również na to zwracam uwagę. Ale ilu z nas uświadamia sobie fakt, że Jezus jest ponad tym...Że skoro Jezus Chrystus jest moim Panem, jest Twoim Panem...to jest również Panem całego wszechświata...
I Jego zwycięstwo trzeba ogłaszać wszędzie, w każdej sferze...nawet w tej sferze, w której wydaje nam się, że panuje całkowity mrok.

Tak często lubimy taplać się we własnym błotku swoich smutków i boleści...że nie ma pracy, że nie starcza do pierwszego, że coś nas boli...że premier taki...że ZUS, że szpitale...że media...
Oddajmy to wszystko Jemu...Jezus jest Panem. Im bardziej różnej maści osobniki starają się temu zaprzeczyć, tym mocniej musimy to wyznawać. Jezus jest PANEM. On poradził sobie bez problemu z demonami, które prześladowały człowieka z Kafarnaum....Rzucały nim po synagodze...a Jezus wypowiedział jedno zdanie...a złe duchy nie miały już nic do powiedzenia...musiały odejść.
Zatem dlaczego Jezus ma nie poradzić sobie z naszymi problemami....z problemami naszych bliskich
Z problemami naszych społeczności lokalnych, naszych wiosek, miast, naszego kraju...z problemami Europy czy nawet całego Świata...Owszem przerażają statystki dotyczące narkomanii, alkoholizmu, rozpadających się małżeństw, porzuconych dzieci. Przeraża skala bezrobocia, wykluczenia społecznego...rosnącej skali biedy...Denerwujemy się gdy patrzymy na licznik długu, podupadające przedsiębiorstwa, miliony rodaków na emigracji. Pytamy dlaczego, kiedy słyszymy o milionach mordowanych dzieci w czasie aborcji, kiedy słyszymy o prześladowanych chrześcijanach, kiedy toczą się wojny o surowce naturalne...
Przykłady można mnożyć...

Ale nie bądźmy bezsilni...nie stójmy przerażeni jak ludzie w synagodze na widok opętanego...
Z ufnością spójrzmy na Jezusa...On czeka na nasze wezwanie...On rozwiąże każdą sytuację...
Tylko zaprośmy Go do tej sytuacji...Ogłaszajmy Jego Chwałę...
Wzywajmy Jego imienia...Bądźmy pewni, że Imię Jezus ma moc...na to imię zegnie się każde kolano. Jeżeli będziemy się modlić w Imię Jezusa Chrystusa, będą się działy wielkie cuda.
Ja byłem tego świadkiem...i chcę o tym mówić...nie mogę milczeć, bo mieszkańcy Kafarnaum nie milczeli, tylko rozpowiadali wszędzie, czego byli świadkami...Zatem i każdy z nas powinien rozpowiadać wielkie dzieła Boga...jakie się dokonują przez Jezusa Chrystusa...Także i dziś...
W epoce rozpasanego racjonalizmu...gdzie na wszystko musi być naukowy dowód.
Albo musi być napisane w Internecie...O tym, że Jezus jest Panem nie usłyszy się w codziennych wiadomościach...O tym musi się przekonać każdy z nas...osobiście...
A potem zaświadczyć...by: wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.

poniedziałek, 31 sierpnia 2015

Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli.

Poniedziałek

Dzisiejsze czytania: 1 Tes 4,13-18; Ps 96,1.3-5.11-13; Łk 4,18; Łk 4,16-30

(Łk 4,16-30)
Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana. Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: Czy nie jest to syn Józefa? Wtedy rzekł do nich: Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum. I dodał: Zaprawdę, powiadam wam: żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman. Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się.

Jezus przychodzi do rodzinnej miejscowości...
W synagodze odczytuje fragment z Izajasza...a potem podejmuje próbę jego interpretacji.
A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: Czy nie jest to syn Józefa? No tak...Wszyscy Go znają...wiedzą, że to "ten" Jezus...ich sąsiad... syn Józefa...więc zaraz, zaraz...czemu On tutaj teraz nam nauki prawi...skąd u Niego taka mądrość?

Nikt nie jest prorokiem we własnym kraju...mówi im Jezus...
I kontynuując nauczanie pokazuje historię Eliasza i Elizeusza...którzy swoich cudów dokonali własnie pośród obcych...bo "swoi" byli zamknięci...na Boga...i na Jego cuda...

Te słowa nie spodobały się rodakom Jezusa...chcieli Go nawet zabić, ale On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się...

Czego uczy nas ten fragment? Co mnie konkretnego mówi?
Przede wszystkim nie oceniać po pozorach...Być może człowiek, którego znamy...
którego obraz w głowie mamy "taki a nie inny"... może okazać się tym, który przyprowadzi nas do Boga. Jego postawa nawróci nas...jeżeli myślimy sobie, że jesteśmy już "super wierzący"... może się okazać, że zamkniemy się na natchnienia Pana Boga, który wysyła do nas swoich "proroków"...

A może to my będziemy prorokami? W swojej rodzinie? W swoim sąsiedztwie?
Może na swojej uczelni albo w miejscu pracy...

Tutaj pojawia się kolejna nauka...głosić Ewangelię mimo wszystko...nawet jeżeli najbliżsi...
nawet jeżeli znajomi...będą na nas patrzeć przez pryzmat tego, że..."to przecież on/ona"...
Nie dajmy się zbić z tropu...bądźmy jak nasz Nauczyciel - Jezus...