piątek, 5 lutego 2016

Ten bowiem Herod kazał pochwycić Jana i związanego trzymał w więzieniu, z powodu Herodiady, żony brata swego...

Piątek

Wspomnienie obowiązkowe św. Agaty, dziewicy i męczennicy

Dzisiejsze czytania: Syr 47,2-11; Ps 18,31.47.50-51; 2 Tm 1,10b; Mk 6,14-29

(Mk 6,14-29)
Król Herod posłyszał o Jezusie, gdyż Jego imię nabrało rozgłosu, i mówił: Jan Chrzciciel powstał z martwych i dlatego moce cudotwórcze działają w Nim. Inni zaś mówili: To jest Eliasz; jeszcze inni utrzymywali, że to prorok, jak jeden z dawnych proroków. Herod, słysząc to, twierdził: To Jan, którego ściąć kazałem, zmartwychwstał. Ten bowiem Herod kazał pochwycić Jana i związanego trzymał w więzieniu, z powodu Herodiady, żony brata swego Filipa, którą wziął za żonę. Jan bowiem wypominał Herodowi: Nie wolno ci mieć żony twego brata. A Herodiada zawzięła się na niego i rada byłaby go zgładzić, lecz nie mogła. Herod bowiem czuł lęk przed Janem, znając go jako męża prawego i świętego, i brał go w obronę. Ilekroć go posłyszał, odczuwał duży niepokój, a przecież chętnie go słuchał. Otóż chwila sposobna nadeszła, kiedy Herod w dzień swoich urodzin wyprawił ucztę swym dostojnikom, dowódcom wojskowym i osobom znakomitym w Galilei. córka tej Herodiady weszła i tańczyła, spodobała się Herodowi i współbiesiadnikom. Król rzekł do dziewczęcia: Proś mię, o co chcesz, a dam ci. Nawet jej przysiągł: Dam ci, o co tylko poprosisz, nawet połowę mojego królestwa. Ona wyszła i zapytała swą matkę: O co mam prosić? Ta odpowiedziała: O głowę Jana Chrzciciela. Natychmiast weszła z pośpiechem do króla i prosiła: Chcę, żebyś mi zaraz dał na misie głowę Jana Chrzciciela. A król bardzo się zasmucił, ale przez wzgląd na przysięgę i biesiadników nie chciał jej odmówić. Zaraz też król posłał kata i polecił przynieść głowę jego. Ten poszedł, ściął go w więzieniu i przyniósł głowę jego na misie; dał ją dziewczęciu, a dziewczę dało swej matce. Uczniowie Jana, dowiedziawszy się o tym, przyszli, zabrali jego ciało i złożyli je w grobie.

Ewangelia na dziś mówi o śmierci Jana Chrzciciela. Król Herod posłyszał o Jezusie, gdyż Jego imię nabrało rozgłosu, i mówił: Jan Chrzciciel powstał z martwych i dlatego moce cudotwórcze działają w Nim. Inni zaś mówili: To jest Eliasz; jeszcze inni utrzymywali, że to prorok, jak jeden z dawnych proroków. Herod, słysząc to, twierdził: To Jan, którego ściąć kazałem, zmartwychwstał. Historia zaczyna się wprowadzeniem. Herod myśli, że Jezus jest zmartwychwstałym Janem Chrzcicielem, którego kazał ściąć. Dalszy ciąg dzisiejszego fragmentu z Ewangelii mówi o okolicznościach, w jakich zginął ostatni prorok Starego Testamentu.

Ten bowiem Herod kazał pochwycić Jana i związanego trzymał w więzieniu, z powodu Herodiady, żony brata swego Filipa, którą wziął za żonę. Jan bowiem wypominał Herodowi: Nie wolno ci mieć żony twego brata. A Herodiada zawzięła się na niego i rada byłaby go zgładzić, lecz nie 
mogła. Jan upominał Heroda, bo ten wziął za żonę, swoją bratową...Herodiada nienawidziła Jana i dlatego szukała sposobu na to by go zabić, ale nie mogła... Herod bowiem czuł lęk przed Janem, znając go jako męża prawego i świętego, i brał go w obronę. Ilekroć go posłyszał, odczuwał duży niepokój, a przecież chętnie go słuchał. To zdanie jest bardzo ciekawe...Herod czuł lęk przed Janem...uważał go za męża prawego i świętego, brał go w obronę, czuł niepokój słuchając go, chętnie go słuchał...

W tym miejscu zaczynamy się zastanawiać: dlaczego zatem Herod skazał na śmierć Jana, skoro szanował go, cenił, lubił go słuchać, uważał go za świętego człowieka...Następne wersy Ewangelii rozwiewają wątpliwości.  Otóż chwila sposobna nadeszła, kiedy Herod w dzień swoich urodzin wyprawił ucztę swym dostojnikom, dowódcom wojskowym i osobom znakomitym w Galilei. córka tej Herodiady weszła i tańczyła, spodobała się Herodowi i współbiesiadnikom. Król rzekł do dziewczęcia: Proś mię, o co chcesz, a dam ci. Nawet jej przysiągł: Dam ci, o co tylko poprosisz, nawet połowę mojego królestwa. Ona wyszła i zapytała swą matkę: O co mam prosić? Ta odpowiedziała: O głowę Jana Chrzciciela. Natychmiast weszła z pośpiechem do króla i prosiła: Chcę, żebyś mi zaraz dał na misie głowę Jana Chrzciciela. Ten fragment opisuje szczegółowo okoliczności, jakie bezpośrednio poprzedziły śmierć Jana Chrzciciela. Herod wyprawia ucztę. W czasie uczty córka Herodiady zabawia biesiadników tańcem. Herod obiecuje jej spełnić każde życzenie...A dziewczyna po konsultacji z matką życzy sobie głowy Jana Chrzciciela. Czy córka Herodiady była świadoma tego o co prosi? Czy tylko dała się wciągnąć w pałacową intrygę? Tego nie wiemy...Ja stawiałbym na drugą opcję...Tak czy siak Herodiada dopięła swego.
A król bardzo się zasmucił, ale przez wzgląd na przysięgę i biesiadników nie chciał jej odmówić. Zaraz też król posłał kata i polecił przynieść głowę jego. Ten poszedł, ściął go w więzieniu i przyniósł głowę jego na misie; dał ją dziewczęciu, a dziewczę dało swej matce. Uczniowie Jana, dowiedziawszy się o tym, przyszli, zabrali jego ciało i złożyli je w grobie. Król bardzo się zasmucił, ale złożył obietnicę wobec biesiadników, więc uznał, że musi jej dotrzymać...Tak słowo honoru, obietnica złożona w obecności świadków okazały się mieć większe znaczenie niż życie człowieka, którego przecież cenił...szanował...ba - uważał za świętego...
Wydaje się to być niepojęte, ale jednak zdarzyło się...i ciągle się zdarza...
To swego rodzaju oportunizm...gra polityczna...Tutaj nie liczy się życie drugiego człowieka...

Dziś mówi się o tym, jak się kogoś ceni...jutro usuwa się go z życia publicznego.
Ten styl nie zmienił się od tysięcy lat...
Ważne jest to by samemu się ustawić...a inni...nie liczą się.
Zauważmy, że 90% obecnie rządzących jeszcze 20 - 30 lat temu stało po tej samej stronie barykady.
Dziś są zaciekłymi wrogami. Trudno wyjaśnić tego konkretną przyczynę...Ale myślę, że mechanizm jest ten sam. Herod przecież - jak podkreśliłem dwukrotnie - cenił Jana Chrzciciela, ale mimo tego zabił go...
Bo ambicje był ważniejsze...Bo polityczne zagrywki wzięły górę nad zdrowym rozsądkiem, ale przede wszystkim nad sumieniem...A ilu obecnie rządzących również przedkłada zagrywki polityczne nad sumieniem? Dyskusja o związkach partnerskich, in vitro, aborcji...To wszystko dla chrześcijanina powinno być "bezdyskusyjne"... A tu ... tak zwani konserwatyści chcą tworzyć kompromisy...
Zatem...nic się nie zmieniło...
Dziś również zabija się "Janów Chrzciciel"...
Tylko dlatego, że zawróciła komuś w głowie "tańcząca dziewczyna"


czwartek, 4 lutego 2016

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch.

Czwartek

Dzisiejsze czytania: 1 Krl 2,1-4.10-12; Ps: 1 Krn 29,10-12; Mk 1,15; Mk 6,7-13

(Mk 6,7-13)
Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien. I mówił do nich: Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich. Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.

Kolejny raz słyszymy fragment z Ewangelii wg. św. Marka, która mówi o wysłaniu Dwunastu.
Za każdym razem jednak można odnaleźć tu coś nowego. Jezus daje apostołom władzę nad złymi duchami...ale i daje sporo zaleceń, co do ich "wyprawy misyjnej."
przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. Pieniądze, torba, chleb...niby potrzebne rzeczy w każdej podróży...także i dziś...
Mnie na przykład trudno byłoby sobie wyobrazić jakiś wyjazd bez tego minimum. Jezus jednak mówi: nie bierzecie tego...Czemu? Chodzi o zdanie się na Bożą Opatrzność...Całkowite zaufanie Bogu, który będzie się opiekował tymi, którzy idą pełnić Jego Wolę...głosić Jego Słowo...Można sobie powiedzieć owszem, ale minimum przygotowań trzeba zrobić...Czytając to rodzi się naturalny (moim zdaniem) bunt. Jak to nie brać torby...chleba...pieniędzy...Przecież to byłaby wyprawa szaleńca...A jednak...
Takie całkowite zaufanie Bogu, który zatroszczy się o wszystkie sprawy...Bycie przygotowanym na wszystko, zabezpieczonym na każdą ewentualność powoduje, że ufamy bardziej sobie...i swojemu ekwipunkowi, niż Bogu...Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien.
To zdanie jest rozwinięciem powyższych myśli...Nawet taka przezorność jak wzięcie dwóch sukien jest niewskazana. Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich. To wydaje się oczywiste...jak was przyjmą...zostańcie aż wyjdziecie...
Druga część mówi o drugiej ewentualności...Jeśli was nie przyjmą, strząśnijcie proch z nóg...
To strząśnięcie prochu ma być świadectwem...Zawsze się zastanawiam nad znaczeniem tego gestu...
Chodzi o pokazanie: nic od was nie chcemy...nawet waszego prochu...Jeżeli odrzucacie Boże Słowo, tkwijcie dalej w swoim bagienku...mieliście szansę, ale sami na nią się zamknęliście...Dlatego teraz niech ten proch z naszych nóg pozostanie z wami...

Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali. Apostołowie wyruszają...Ich podstawowa misja to wzywanie do nawrócenia...Wszystko inne jest konsekwencją tej misji...Nie można uzdrawiać i wyrzucać złych duchów bez podstawy, jaką jest wzywanie do nawrócenia...czyli po prostu - ewangelizacja.



środa, 3 lutego 2016

Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona?

Środa

Dzisiejsze czytania: 2 Sm 24,2.9-17; Ps 32,1-2.5-7; Dz 16,14b; Mk 6,1-6

(Mk 6,1-6)
Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze; a wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: Skąd On to ma? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce. Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry? I powątpiewali o Nim. A Jezus mówił im: Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony. I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.

Jezus przychodzi w swoje rodzinne strony...I naucza tam...jak wszędzie...
niestety...napotyka się na opór ze strony mieszkańców...Skąd On to ma?
Kim On jest, że nas naucza? Przecież całą jego rodzinę znamy...to ten Jezus...syn Maryi...
(warto na to zwrócić uwagę...zwykle mówiło się syn...-i tu padało imię ojca..."Syn Maryi" jest określeniem w pewnym stopniu pogardliwym) brat Jakuba, Józefa, Judy, Szymona...I On nas naucza? Jakim prawem?
To mocny atak...Jezus nie może tam zdziałać żadnego cudu...nie dlatego, że nie jest wszechmocny, ale dlatego, że zatwardziałość serc...zamknięcie na działanie Bożej Mocy...niewiara....to wszystko uniemożliwia Mu działanie...Także i dziś...w naszym życiu...spotykamy się z sytuacją niewiary...zamknięcia na Boże Działanie...powątpiewanie w to, że Jezus ma moc...nas uzdrowić, uwolnić...pomóc nam w nawet z pozoru absurdalnych sprawach...
My być może też sobie czasem powtarzamy...nie warto się modlić o to...Bóg ma o wiele więcej poważniejszych spraw na głowie...Jezus nie zajmuje się błahostkami...
Czyżby?
Jeżeli o cokolwiek będziecie prosić z wiarą...w Imię Moje...to się wam spełni...
Zatem...trzeba nam odrzuć wszelkie wątpliwości...wszelką zatwardziałość serca... I uwierzyć w Boską Moc...Jezusa...

wtorek, 2 lutego 2016

Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.

Wtorek

Święto Ofiarowania Pańskiego

Dzisiejsze czytania: Ml 3,1-4 (Hbr 2,14-18); Ps 24,7-10; Łk 2,32; Łk 2,22-40 (Łk 2,22-32)


(Łk 2,22-40)
Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu. Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostawała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta - Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Dziś święto Ofiarowania Pańskiego (a w polskiej tradycji-Matki Bożej Gromnicznej) 
Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. Maryja i Józef są wierni Prawu Mojżeszowemu. Zgodnie z nim przynoszą Jezusa do świątyni. Składają również ofiarę...Ewangelista pisze o tym, że mają złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie. Jest to ofiara ubogich.
A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: Symeon - człowiek sprawiedliwy i pobożny.
To jemu Duch Święty objawił, że to Dziecię jest Mesjaszem...Dlatego na widok Jezusa wypowiada swoją modlitwę: Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie...Dlatego mogę teraz spokojnie odejść. Symeon nie potrzebował niczego więcej...Żadnych znaków, żadnych cudów.
Wystarczyło mu ujrzeć Dziecię...Wystarczyło mu jedno spojrzenie...Żadnych głębokich analiz...wątpliwości czy to jest na pewno TO Dziecko? Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu. Symeon wypowiada też proroctwo. W swoich słowach nakreśla przyszłość Dziecka i Matki...Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu...On jest znakiem, któremu sprzeciwiać się będą....Każda matka chciałaby pewnie usłyszeć: Twoje dziecko będzie dla Ciebie błogosławieństwem...będzie dla Ciebie chlubą. Będzie sławnym człowiekiem, któremu będzie się dobrze wiodło w życiu...Może w głębi serca Maryi też były takie pragnienia...usłyszeć proroctwo, w którym zapowiedziane będzie spokojne i szczęśliwe życie Jej Dziecka...Ale Mesjasz nie po to przyszedł na świat, żeby wieść sielankowe życie, robić karierę, zarabiać pieniądze itp...Ale przyszedł po to aby być znakiem sprzeciwu...
Jezus nie po to przyszedł na świat byśmy wszyscy czuli się komfortowo w swoich czterech ścianach...
Ale po to aby poruszyć na serca...aby doprowadzić do powstania wielu...ale i do upadku wielu...
Tylko od Ciebie zależy, do której grupy TY się będziesz zaliczać....

A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta - Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała 
na Nim. Gdy wypełnili wszystko według Prawa...nie pominęli żadnego szczegółu...byli pobożnymi Żydami
Szanowali Prawo Boże...dlatego wypełnili wszystko...A potem wrócili do swego miasta...
Każdy z nas również wraca do swego miasta...do codzienności...
Ale wracamy z Jezusem...który nam błogosławi...i błogosławi naszemu domowi.


poniedziałek, 1 lutego 2016

Czego chcesz ode mnie, Jezusie, Synu Boga Najwyższego?

Poniedziałek


Dzisiejsze czytania: 2 Sm 15,13-14.30;16,5-13a; Ps 3,2-7; Łk 7,61; Mk 5,1-20

(Mk 5,1-20)
Przybyli na drugą stronę jeziora do kraju Gerazeńczyków. Ledwie wysiadł z łodzi, zaraz wybiegł Mu naprzeciw z grobów człowiek opętany przez ducha nieczystego. Mieszkał on stale w grobach i nawet łańcuchem nie mógł go już nikt związać. Często bowiem wiązano go w pęta i łańcuchy; ale łańcuchy kruszył, a pęta rozrywał, i nikt nie zdołał go poskromić. Wciąż dniem i nocą krzyczał, tłukł się kamieniami w grobach i po górach. Skoro z daleka ujrzał Jezusa, przybiegł, oddał Mu pokłon i zawołał wniebogłosy: Czego chcesz ode mnie, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Zaklinam Cię na Boga, nie dręcz mnie! Powiedział mu bowiem: Wyjdź, duchu nieczysty, z tego człowieka. I zapytał go: Jak ci na imię? Odpowiedział Mu: Na imię mi "Legion", bo nas jest wielu. I prosił Go na wszystko, żeby ich nie wyganiał z tej okolicy. A pasła się tam na górze wielka trzoda świń. Prosili Go więc: Poślij nas w świnie, żebyśmy w nie wejść mogli. I pozwolił im. Tak duchy nieczyste wyszły i weszły w świnie. A trzoda około dwutysięczna ruszyła pędem po urwistym zboczu do jeziora. I potonęły w jeziorze. Pasterze zaś uciekli i rozpowiedzieli to w mieście i po zagrodach, a ludzie wyszli zobaczyć, co się stało. Gdy przyszli do Jezusa, ujrzeli opętanego, który miał w sobie legion, jak siedział ubrany i przy zdrowych zmysłach. Strach ich ogarnął. A ci, którzy widzieli, opowiedzieli im, co się stało z opętanym, a także o świniach. Wtedy zaczęli Go prosić, żeby odszedł z ich granic. Gdy wsiadł do łodzi, prosił Go opętany, żeby mógł zostać przy Nim. Ale nie zgodził się na to, tylko rzekł do niego: Wracaj do domu, do swoich, i opowiadaj im wszystko, co Pan ci uczynił i jak ulitował się nad tobą. Poszedł więc i zaczął rozgłaszać w Dekapolu wszystko, co Jezus z nim uczynił, a wszyscy się dziwili.

Zamieszkiwali je poganie. Kiedy Jezus wysiada z łodzi, wybiega mu na spotkanie opętany. Ewangelista podaje: Mieszkał on stale w grobach i nawet łańcuchem nie mógł go już nikt związać. Często bowiem wiązano go w pęta i łańcuchy; ale łańcuchy kruszył, a pęta rozrywał, i nikt nie zdołał go poskromić. Wciąż dniem i nocą krzyczał, tłukł się kamieniami w grobach i po górach. Jezus wraz z uczniami udaje się do kraju Gerazeńczyków. Geraza to obecny Dżarasz - miasto w Jordanii. Widzimy bardzo dokładny opis jego zachowania...można wywnioskować, że wszyscy wiedzieli kim jest ten człowiek i jak się zachowuje. Można też wywnioskować, że jego zachowanie budziło niepokój...a może i strach. W każdym razie wiemy jedno był opętany... Skoro z daleka ujrzał Jezusa, przybiegł, oddał Mu pokłon i zawołał wniebogłosy: Czego chcesz ode mnie, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Zaklinam Cię na Boga, nie dręcz mnie! Powiedział mu bowiem: Wyjdź, duchu nieczysty, z tego człowieka. Jezus widząc opętanego natychmiast zwraca się do złego ducha - wyjdź z niego...Ale w tym przypadku zły duch zaczyna prosić Jezusa... Zaklinam Cię na Boga, nie dręcz mnie!
 I zapytał go: Jak ci na imię? Odpowiedział Mu: Na imię mi "Legion", bo nas jest wielu. I prosił Go na wszystko, żeby ich nie wyganiał z tej okolicy. Okazuje się, że ten człowiek opętany jest przez więcej niż jednego złego ducha...Słyszymy odpowiedź daną Jezusowi: Legion, bo nas jest wielu.
Źródła historyczne szacują, że rzymski legion mógł liczyć od 5 -15 tys. żołnierzy. (tyle ile współczesna dywizja) Można sobie zadawać pytanie? Jak to się stało, że jeden człowiek został opętany przez mnóstwo demonów? Trudno znaleźć odpowiedź, ale prawdopodobną przyczyną było bałwochwalstwo.
(W Gerazie szczególnie czczono Artemidę) Potwierdzeniem tej tezy może być prośba skierowana do Jezusa:  I prosił Go na wszystko, żeby ich nie wyganiał z tej okolicy. Zły duch chciał za wszelką cenę zostać w tej okolicy, bo miał nieograniczone możliwości działania... A pasła się tam na górze wielka trzoda świń. Prosili Go więc: Poślij nas w świnie, żebyśmy w nie wejść mogli. I pozwolił im. Tak duchy nieczyste wyszły i weszły w świnie. A trzoda około dwutysięczna ruszyła pędem po urwistym zboczu do jeziora. I potonęły w jeziorze. Pasterze zaś uciekli i rozpowiedzieli to w mieście i po zagrodach, a ludzie wyszli zobaczyć, co się stało. Jezus wysyła złe duchy w stado świń...Te zaś ruszają pędem przed siebie...i toną w jeziorze. Ogromne stado świń ginie...To wielka strata dla pasterzy...
Ale opętany człowiek zostaje uwolniony...To chyba niewielka cena w zamian.
Gdy przyszli do Jezusa, ujrzeli opętanego, który miał w sobie legion, jak siedział ubrany i przy zdrowych zmysłach. Strach ich ogarnął. A ci, którzy widzieli, opowiedzieli im, co się stało z opętanym, a także o świniach. Wszyscy natychmiast zbiegają się na miejsce zdarzenia...i widzą, że człowiek, który wzbudzał strach wśród mieszkańców jest przy zdrowych zmysłach. Niektórzy natychmiast połączyli fakty...I strach wszystkich ogarnął...To trochę zaskakuje...Uwolnienie opętanego wzbudziło w nich strach...W wielu innych miejscach czytamy o radości, która towarzyszy uzdrowieniu czy uwolnieniu.
Mieszkańcy miasteczek nie mogą wyjść z podziwu...Tutaj zachowanie jest zupełnie inne...Następne zdanie zaskakuje jeszcze bardziej. Wtedy zaczęli Go prosić, żeby odszedł z ich granic. Mieszkańcy miasta proszą Jezusa by od nich odszedł...By zostawił ich w spokoju...

Zaskakujące...I bardzo pasujące do współczesnych nam realiów...
Kiedy Jezus wkracza w nasze życie, może okazać się, że Jego obecność spowoduje jakieś radykalne zmiany w naszym życiu...może nawet jakieś "stado świń" utonie w jeziorze...Czy jesteśmy na to gotowi?
Czy za cenę naszego uwolnienia jesteśmy gotowi ponieść pewne straty? Być może nawet materialne?
Może trzeba powyrzucać z domu różnego rodzaju "gadżety", które wiążą się z pogańskimi kultami?
Oczywiście...to wszystko kosztowało sporo pieniędzy...Ale jeżeli będziemy patrzeć wyłącznie przez pryzmat straty materialnej, staniemy się jak mieszkańcy Gerazy. Będziemy rozpatrywać jak wielką starą jest to, że stado świń utonęło w jeziorze...a nie dostrzeżemy cudu, jakim jest uwolnienie spod władzy złego ducha...Dla Gerazeńczyków ważniejsze były świnie...
Dlatego wygnali Jezusa ze swojego miasta...

A co jest dla nas ważniejsze?1